Introductie als schilder

Als je aan Dick Landsman vroeg waarom hij kunstschilder is geworden en geen musicus - hij koos eerst voor het conservatorium - dan was zijn snelle antwoord: "Dat was het enige waarvoor ik deugde". Vroeg je door dan bleek, dat hij een soort missie voelde naar de mensheid.

"Ik wil de mensen laten zien hoe prachtig het ogenschijnlijk alledaagse om hen heen is. De tijd nemen ergens aandachtig naar te kijken en doordringen tot het bijzondere kan verschillende emoties oproepen. Een landschap door zijn verlatenheid bijvoorbeeld, zijn kleurencombinaties, zijn stilte. Een simpele boom, een beeldje waarvan de helft al lang geleden verloren is gegaan, een verwoeste en verbrande stad na een oorlog, een citroen, een ruïne, ze kunnen prachtig zijn. Ik wil niet de natuur exact schilderen maar zoals deze in een hogere wereld er zal uitzien.
Licht, de bron van alle leven, proberen vast te leggen in een landschap en mensen hoop geven, dat aan het eind van de reis van ieder mens door zijn heelal er slechts licht en liefde zullen zijn."  


De grote portrettekenaar Paul Citroen noemde de jonge Landsman een mysticus. Een man van de stilte, die maandenlang alleen op een berg kon verblijven en zichzelf de gelegenheid geeft de in ieder mens diep verborgen wijsheid over het ontstaan van het "Zijnde", waarin verleden, heden en toekomst liggen, in zijn bewustzijn te laten komen. Uit deze innerlijke kennis is zijn vertrouwen in de toekomst van de mensheid voortgekomen , een optimisme, dat hij graag heeft willen delen delen met anderen en waarover hij boeiend en ontroerend kon praten.

Gedurende zijn academische periode heeft hij reeds zijn voorkeur voor het figuratieve ontdekt. Bij het binnentreden in het volle leven na zijn opleidingstijd, geconfronteerd met de opkomst van de Cobragroep, realiseerde hij zich, dat hij niets meer met de Kunst met een grote K te maken wilde hebben. Hij vond die afschuwelijke grote letter K een al te gemakkelijke weg naar het succes en de kassa.

Dick Landsman was gewend aan critici die op zijn opvattingen schoten. Toch bleef hij zijn hele leven ervan overtuigd, dat hij op zekere dag  in het gelijk zou worden gesteld.

Januari 2005